Onbalanstrillers : het principe van de circulaire trilling

Een onbalanstriller wekt zijn trilling op door de rotatie van excentrische gewichten op de as van een motor. Het is de meest verspreide familie in industriële trillingstechniek, en de meest uitgebreide : vier montagewijzen, 23 families, bijna 400 referenties, van enkele newton tot meer dan 220 kN.

Begin bij de montagewijze

VoetbevestigingDe meest gebruikte montage : de triller wordt rechtstreeks op de constructie geschroefd12 families — 301 referenties — 0,25 tot 220 kNBekijk de families →FlensbevestigingMontage via een ronde flens, voor ronde zeven en zeefmachines8 families — 48 referenties — tot 68,7 kNBekijk de families →Hoge frequentie6.000 tot 9.000 trillingen/min, voor betonprefab2 series — 19 referenties — vaste of variabele frequentieBekijk de families →Mechanische trillersExciters zonder motor, aangedreven door een externe motor2 series — 24 modellen — tot 718 kNBekijk de families →

Elke montagewijze omvat meerdere families : standaard, roestvast staal, ATEX, gelijkstroom, zeeftriller… Klik om ze te ontdekken.

Hoe werkt een onbalanstriller

Het principe is eenvoudig, en daaraan dankt hij zijn betrouwbaarheid. Een motor drijft excentrische gewichten aan die aan beide uiteinden van zijn as zijn gemonteerd. Bij het draaien wekken zij een middelpuntvliedende kracht op die de machine in trilling brengt.

Twee grootheden bepalen het resultaat. De middelpuntvliedende kracht neemt toe met het kwadraat van het toerental : bij gelijke gewichten levert een tweemaal tragere motor vier keer minder kracht. En de amplitude hangt af van de verhouding tussen het statische moment van de gewichten en de totale bewogen massa.

Concreet : een snelle motor levert veel korte impulsen, een trage motor weinig maar ruime. De amplitude verplaatst het materiaal, de frequentie maakt het los. Daarom kiest men 2 polen om beton te ontluchten en 8 polen om een breekbaar product te transporteren.

Welke montagewijze kiezen

De voetbevestiging is de standaardmontage : de triller wordt op de constructie geschroefd. Ze biedt de ruimste keuze — 12 families, van standaard tot roestvast staal, van ATEX tot gelijkstroom.

De flensbevestiging beantwoordt aan een geometrie, niet aan een vermogensbehoefte : ze laat toe de triller in het midden van een ronde zeef te plaatsen, waar voeten geen steunvlak vinden.

De hoge frequentie is een wereld apart : 6.000 tot 9.000 trillingen per minuut, om beton in een mal te laten zakken en lucht te verdrijven, zonder de massa te verplaatsen.

De mechanische trillers ten slotte zijn geen trilmotoren : het zijn exciters zonder ingebouwde motor, aangedreven door een externe motor. Het is de oplossing van bouwers van grote trilmachines.

De vragen die werkelijk beslissen

• Is uw installatie een gevarenzone ? De zone-indeling — gas, stof of beide — sluit op zich al de meeste families uit.
• Legt de omgeving een materiaal op ? Intensieve reiniging, voeding en farmacie vragen roestvast staal AISI 304.
• Over welke voeding beschikt u ? Op een machine zonder elektriciteitsnet is alleen de gelijkstroomserie geschikt.
• Welke massa moet in beweging komen ? Zij bepaalt de kracht, en dus de maat. Vuistregel voor een trechter : een tiende tot een twintigste van het productgewicht.

Nog een herinnering die veel teleurstelling voorkomt : een gesloten trechter laat men nooit trillen.